โลกส่วนตัวของฟองคลื่น

*โครงการห้องเรียนจำลอง*

========================

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเข้าค่ายแล้ว
โรงเรียนนี้แปลกดี เพิ่งเปิดเทอมก็จัดค่ายแล้ว

ฉันเพิ่งได้คุยกับเพื่อนๆไม่กี่คนเองนะ
แล้วต้องไปอยู่ค่ายกับคนที่ไม่สนิทหรอเนี่ย

ตอนแรกไทยมาชวนฉันก็ค่อนข้างแปลกใจนะ
แต่เห็นเขาก็ชวนทุกคนนั่นล่ะ

ค่ายนี้ไปไกลถึงเชียงใหม่เลย
ฉันไม่เคยไปเที่ยวดอยที่ไหนมาก่อน ชื่อดอยแตะเมฆนี่ก็ไม่เคยได้ยิน

ตอนแรกก็แค่คิดว่าน่าสนใจดีเฉยๆ
แต่ไปๆมาๆ โทรศัพท์ไปหาแม่ที่บ้าน เล่าเรื่องค่ายนี้ แม่กลับคะยั้นคะยอให้ไปให้ได้

สุดท้ายก็ต้องไปจนได้
แต่การได้ไปเห็นอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยเห็นก็น่าสนุกดีเหมือนกัน

ฉันไม่แน่ใจว่าค่ายนี้จะช่วยอนุรักษ์ธรรมชาติได้มากน้อยแค่ไหน
ดูจากกำหนดการคร่าวๆแล้ว ก็คล้ายๆค่ายลูกเสือล่ะมั้งนะ

มีการทำอาหารด้วยตนเองด้วยล่ะ
แย่จริง ฉันจะทำได้หรอเนี่ย
จะหวังพึ่งพาเพื่อนๆก็ไม่กล้าบอก

ถ้าเกิดเรารอกินอย่างเดียวเพื่อนๆต้องหาว่าไม่ช่วยแน่ๆเลย
แต่ฉันนี่ แค่หั่นผักยังมีดบาดเลยนะ T___T
(แม่ถึงกับห้ามเข้าครัวเลยล่ะ)

ฉันจะช่วยส่วนอื่นที่ฉันทำได้ทดแทนแล้วกันนะ
ฉันจะพยายาม!



ส่วนบัดดี้ของฉันคือขนุน
ฉันยังไม่เคยคุยกับเธอเลยซักครั้งเดียว

ทำยังไงดีล่ะทีนี้..........

========================

สรุปว่าแม่บังคับลูกสาวไปค่ายเพราะอยากให้ลูกสาวมีเพื่อนเร็วขึ้นน่ะค่ะ
(แม่ไม่สงสารลูกที่ค่อนข้างกลัวการเข้าสังคมกับคนอื่นเลยซักนิด กร๊าก)

เห็นได้ชัดว่าน้องฟองคลื่นจะมองโลกในแง่ร้ายจริงๆ = ='
ชอบกังวลไปต่างๆนานา เป็นคนประหม่าแบบนี้ล่ะค่ะ 

อ้อ ไทยจ๊ะ เรื่องชมรมขอคิดดูก่อนน้า ^^~